ဆီးချိုရောဂါရှိသူများတွင် ဇီဝဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ကဏ္ဍများနှင့် သေဆုံးမှုနှုန်းတို့ နှင့် ဆက်စပ်နေခြင်း။

နိုင်ငံတကာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လေ့လာမှုတစ်ခုက တွေ့ရှိချက်သစ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ရောဂါထိန်းချုပ်ရေး COP အတွက် အရေးပါတဲ့ စံညွှန်းတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ဒီလေ့လာမှုက ဗီတာမင် (Mg) ဇီဝဖြစ်စဉ်ပြဿနာများနှင့် လူနာတွေရဲ့ ဗီတာ မင် ၈၀ ကနေ သေဆုံးနှုန်း၊ ဘိုင်အိုဇိုင်းပမာဏတို့နဲ့ ဆက်စပ်မှုကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ။ လူနာများ၏ အဓိက ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ပမာဏများကို တိုင်းထွာ၍ စုဆောင်းခဲ့သည်မှာ ဗီတာမင်၊ Promotane Hormone, GastroHormone Releasing Hormones (GHR) ၊ Promotanehormone-releasing Hormone၊ Cortisol၊ Myosinase နှင့် Phosphatate တို့ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အသက်အရွယ်၊ လိင်၊ နာယကရောဂါရှိခြင်း စသည့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ မော်ဒယ်ပါရီမီဒီယာများမှတစ်ဆင့် လူနာတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကို ကြည့်ရင်းတွင် အဓိက ဇီဝဇီဝဗေဒအချက်အလက်များ၊ Clinical Medical Parameter များနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်း ဇီဝရုပ်ပိုင်း အချက်ပြချက်များကိုစုစည်းထားသည်။ ထို့အပြင် သွေးဖြူစင် (K+) P, သံဓာတ်ပေါင်းအား စုစုပေါင်း (TIBC), ထရမ့်ထရီယမ်-1 ပရိုနာနိုဇိုင်း (FT3) ၊ ထရွန်-2 ဟော်မုန်း FT4) နှင့် သကြားအာနိသင် Cr အဆင့်များသည် နာတာရှည် ထရွန်း-၅ ရောဂါရှိသူများထက် သိသိသာသာ မြင့်မားသည်။ ထို့အပြင် ဆီးချို (K+) (P), သံမဏိပေါင်းစပ်မှု စွမ်းအား (TIBC) ၊ ထရမ့်ထရီယမ် ၃ ဇီတာ ပရိုနာနိုက်ဆေး (FT3) ၊ ထရွန် ၄ ဇီတာ ဟော်ဒုန်း (FT4) နှင့် သုတ်ဓာတ် (Cr) အဆင့်များသည် နာတာရှည် ချောလီယံ ၁၁ ဇီတာရောဂါရှိသူများတွင် သိသိသာသာ ပိုမြင့်မားသည်။