သိပ္ပံပညာရှင်တွေဟာ အသားအရေပျက်စီးမှုကို မမြင်ခင်မှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အသားအရေပျက်စီးမှုကို ရှာဖွေနိုင်က
မကြာသေးမီက နိုင်ငံတကာ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ နယ်ပယ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုများစွာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေဟာ လုပ်ငန်းနဲ့ အများပြည်သူရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မြှင့်တင်နေဆဲပါ။ ဂျပန်နိုင်ငံရှိ Hiroshima University မှ ဦးဆောင်တဲ့ နိုင်ငံတကာ သုတေသနအဖွဲ့က လူ့အသားအရေရဲ့ အမျှင်အားလျှော့ချမှု (collagen) ၏ အစောပိုင်းအပြောင်းအလဲတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်မယ့် နည်းပညာတစ်ခုကို တီထွင်ထားပါတယ်။ ဒီတွေ့ရှိချက်ဟာ ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၆ ရက်နေ့က American Chemistry Society Journal of Nanoscience မှာ ဖော်ပြထားပြီး ဒီဂျာနယ်ရဲ့ ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ http://acs nano. org/ လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဒီတွေ့ရှိချက်တွေက ပြသတာက elastic fiber ရဲ့ တိကျတဲ့ မော်လီကျူးတည်ဆောက်မှုတွေဟာ ၎င်းရဲ့ အမျှင်တွေ ပိုပါးလာ၊ ကျိုးပဲ့သွား၊ (သို့) ချိတ်ဆက်မသွားခင်မှာ ၎င်းရဲ့ တိကျတဲ့ မော်လီကျူးတည်ဆောက်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားတာတဲ့။ တစ်နည်းပြောရရင် အရေးပါတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ပိုနက်ရှိုင်းတဲ့ အဆင့်တွေမှာ စတင်ပြီးတောင်မှ အမျှင်မျှင်တွေဟာ တည်ဆောက်မှု ပြည့်စုံမှုရှိနိုင်တာပါ။ နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်မှုရှိတဲ့ အတွင်းပိုင်း အသားအရေရဲ့ ပရိုတိန်း ပရိုတိန်းက အသားအရေရဲ့ အဓိကတည်ဆောက်မှု ပရိုတိန်းဖြစ်တာပါ။ ၎င်းဟာ တစ်ရှူးဆဲလ်တွေကို ခိုင်မာစေဖို့၊ ပျော့ပျောင်းစေဖို့နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဖိအားကို ခုခံဖို့ ကူညီတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကွန်ယက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းတာပါ။ ၎င်းရဲ့တည်ဆောက်ပုံက တစ်ရှူးအချပ်များစွာကို ကျယ်ပြန့်တဲ့ မော်လီကျူးတွေကို ဖွဲ့စည်းပြီး အရေပြားကို ထောက်ပံ့တဲ့ အမျှင်တွေကို ဖွဲ့စည်းတာပါ။ ဒီအဆင့်အတန်းအစားကြောင့် ပရိုတိန်းတွေကို အဆင့်စုံ ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သရုပ်ဖော်ထားတယ်။ အစဉ်အလာ ပုံရိပ်နည်းလမ်းအများစုက ကွန်ရက်ရဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ လက္ခဏာတွေကို အာရုံစိုက်တယ်။ ၎င်းတို့ဟာ ကျဉ်းမြောင်း၊ ပြိုကွဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ချိတ်ဆက်မှု ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ဖိုင်ဘာတွေကို ရှာဖွေနိုင်ကြတယ်။ သို့သော်လည်း ဒီပြောင်းလဲမှုတွေဟာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်ပြုပြင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ နှိုင်းယှဉ် နှိုင်းယှဉ်တဲ့ အချိန်ကာလမှာ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါတယ်။ လေ့လာမှုအသစ်တွေက ပြသတာက ပျော့ပျောင်းတဲ့ ပရိုတိန်းတွေဟာ ၎င်းတို့ရဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ တည်ဆောက်မှု အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားပေမဲ့ မြင်နိုင်တဲ့ ဖိုင်ဘာကွန်ရက်ရဲ့ အပြင်ဆင်ပုံဟာ အတော်ကလေး ပြီးပြည့်စုံနေတုန်းပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လေ့လာမှုတစ်ခုမှာ တွေ့ရှိခဲ့တာက ပုံမှန် ပုံရိပ်ထုတ်လုပ်နည်းတွေက ဆဲလ်တွေကို အမျှင်ဖွဲ့စည်းမှုအဖြစ် ပြသနိုင်ပေမဲ့ ၎င်းတို့ဟာ ဆဲလ်တွေကို ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲဆိုတဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို လွဲချော်နိုင်တယ်လို့ လေ့လာမှုရဲ့ ပထမဦးဆုံး စာရေးဆရာ Ali Haider က ပြောပါတယ်။ ဒီပုန်းကွယ်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ခြေရာခံဖို့ ပရိုတိန်းပရိုတိန်းတွေရဲ့ တည်ဆောက်မှု လက်ကိုင်ကို ရှာဖွေဖို့ သုတေသီတွေဟာ ဒီနှစ်မျိုးရဲ့ အဆင့်မြင့် အလင်းရောင် ပုံရိပ်နည်းပညာနဲ့ အလင်းရောင် ပွင့်လင်းတဲ့ ပုံရိပ်နည်းပညာကို ပေါင်းစပ်သုံးတယ်။ အလင်းရောင် ပွင့်လင်းမှုအတန်းတွေနဲ့ မော်လီကျူးတွေ တုံ့ပြန်ဆက်သွယ်မှု လေ့လာခြင်းကနေ မော်လီကျူးတွေ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ဆက်သွယ်မှုရှိတာကို ရှာဖွေတယ်။ ဒါတွေဟာ လှည့်လည်မှုဆိုင်ရာ သုတေသနအတွက် အထူး အသုံးဝင်တယ်။ ဒါက တစ်ခါတစ်လေ တည်ဆောက်မှု လှည့်လည်မှုဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုလို့ သရုပ်ဖော်ခံရတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘယ်လက်နဲ့ ညာလက်က အချင်းချင်း ပုံရိပ်ထားပေမဲ့ လုံးဝ ပေါင်းစည်းမရနိုင်သလို ဇီဝတည်ဆောက်မှု အများအပြားရဲ့ ရွေးချယ်တဲ့ မျဉ်းညွှန်ချက်ပါ။ ပရိုတိန်းတွေဟာ မော်လီကျူးနဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အဆောက်အအုံတွေမှာလည်း ဒီလို စနစ်တကျ လှည့်လည်မှုရှိတယ်။ တစ်ရှူးတစ်ခုဟာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာတဲ့အခါ တစ်ရှူးထဲက တစ်ရှူးတွေဟာ စုစုပေါင်းပါဝင်မှု ပိုများလာတဲ့အခါမှာတောင်မှ အရေးပါတဲ့ လုပ်ဆောင်မှု အရည်အသွေးတွေကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တာပါ။ ဒါတွေဟာ နိုင်ငံတကာ အများပြည်သူသိတဲ့ သုတေသန ရလဒ်တွေကို အခြေခံပြီး HealthCop ကို ရည်ညွှန်းဖို့ စုစည်းထားပြီး ဆေးကုသမှု အကြံပြုချက်မဟုတ်ဘူးလို့ ထောက်ပြဖို့ လိုပါတယ်။ ကျန်းမာရေး မေးခွန်းတွေရှိရင် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန်ကို တိုင်ပင်ပါ။
