သိပ္ပံပညာရှင်တွေက အသက် ၅၀ လောက်ကစပြီး ဦးနှောက်မှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့တယ်။
မကြာသေးမီက နိုင်ငံတကာကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ နယ်ပယ်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နောက်ဆုံးဖြစ်စဉ်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေဟာ လုပ်ငန်းနဲ့ အများပြည်သူရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆက်လက်ရရှိနေပါတယ်။ US National Institutes of Health က ထောက်ပံ့ထားတဲ့ သုတေသနတစ်ခုဟာ ဦးနှောက်ထဲမှာ သင်ယူမှုနဲ့ မှတ်ဉာဏ်အတွက် ဗဟိုအလုပ်လုပ်ကြတဲ့ ဟိုင်းမန်းခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကိုယ်ခံအား ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိသိသာထင်ရှားစေပါတယ်။ National Institutes of Health (NIH) Senior Fellow in Molecular Pathology and Nutritionist Dr. Richard Hodges M. D.
ကပြောတာက အိုမင်းတဲ့ စိတ်ဖောက်ပြန်မှုအတွက် တစ်ခုတည်းသော အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်အကြောင်းရင်းက မသိရသေးပေမဲ့ ရောဂါကို မောင်းနှင်ခြင်းဖြင့် ဒီရည်မှန်းချက်ကို ပိုမိုတိုးတက်စေပုံ နားလည်မှုက အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲရှိပါသေးတယ်။ California State University San Diego၊ New York City Genetic Center နဲ့ UCLA တို့က ပြုလုပ်တဲ့ အဆင့်မြင့် ဆဲလ်တစ်ဆဲလ် လေ့လာမှုမှာ အသက် ၂၀ ကနေ ၉၅ နှစ်အထိရှိတဲ့ ဇီဝကျန်းမာ လူကြီး ၄၀ ကျော်ရဲ့ အလယ်ခေတ်နောက်ပိုင်း (၂၀-၉၅) အရွယ်တွင် တွေ့ရှိရတာက မိုက်ခရိုဖြူစင်တွေ၊ ဦးနှောက်ထဲက အဓိက ကိုယ်ခံအားအင်္ဂါတွေဟာ ၅၀ လောက်မှ ၇၅ နှစ်လောက်ထိ လျော့နည်းလာခဲ့ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ၎င်းတို့ဟာ ပိုမိုပြင်းထန်တဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း အချက်ပြချက်တွေနဲ့ အခြား ကိုယ်ခံအား အင်ဂျင်လိုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပြင်လွှာ သွေးနဲ့ အစားထိုးခံရပုံရပါတယ်။ ဒီတွေ့ရှိချက်က အဏုဇီဝဖြူဆဲလ်တွေအကြောင်း ကြာမြင့်တဲ့ ယူဆချက်ကို စိန်ခေါ်ပါတယ်။ ၎င်းတို့ဟာ ဗြောင်ရဲ့ ကြီးထွားမှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးမှာ စတင်တည်ဆောက်ပြီး သိပ္ပံပညာရှင်တွေက မကြာခဏဆိုသလို ဦးနှောက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲလို့ ထင်မြင်ကြကာ လူတစ်ဦး ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဆက်လက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေတာပါ။ အဆင့်မြင့် ကိရိယာတွေဟာ ဆဲလ်တွေရဲ့ မူလဖြစ်စဉ်ကို ဖော်ထုတ်တယ်။ Standard Genetic Activity Measurement ကို 2D တည်ဆောက်ပုံနဲ့ ဓါတုပြုပြင်ထားတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် လူသားဦးနှောက်အပေါ် ဇီဝဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုကို အလွန် အသေးစိတ် လေ့လာဖို့ နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု (သို့မဟုတ်) ဖြစ်ပါတယ်။ ပထမ စာရေးဆရာ ဒေါက်တာ Nathan Zemke က 'ကျန်းမာတဲ့ ဦးနှောက်ရဲ့ ကိုယ်ခံအား ဆဲလ်တွေထဲက ပင်ကိုယ်လက္ခဏာနဲ့ အမြစ်တွေရဲ့ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုကို တွေ့ရှိလိုက်ရတာက ၎င်းတို့ဟာ မျိုးရိုးဗီဇ လှုပ်ရှားမှု အချက်အလက်တွေကိုပဲ အခြေခံပြီး မဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်ပါ။' အိုမင်းခြင်းသည် သွေး-ဦးနှောက်အတားအဆီးကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း သုတေသနတွင် တွေ့ရှိထားပြီး အသက်ကြီးခြင်းဟာ ကိုယ်ခံအားဆဲလ်များ၏ ခွဲခြားဆက်ဆံရေးနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကိုလည်း ထိခိုက်စေကာ ရောဂါသတ်ဆေး၊ ရောင်ရမ်းမှုကို ထိန်းညှိပေးခြင်း၊ ကိုယ်ခံအား ဆဲလ် လှုပ်ရှားမှု စသည့် ဇီဝကမ္မလုပ်ဆောင်မှုများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်ဟုတွေ့ရှိခဲ့သည်။
















