ဒီပရိုတင်းမရှိရင် ပျက်စီးနေတဲ့ ကြွက်သားတွေဟာ အဆီနဲ့ အမာရွတ် တစ်ရှူးတွေအဖြစ် ပြောင်းသွားတယ်။
မကြာသေးမီက နိုင်ငံတကာ ဆေးကျန်းမာရေးကဏ္ဍမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုများစွာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တိုးတက်မှုတွေဟာ လုပ်ငန်းနဲ့ အများပြည်သူရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆက်လက်ရရှိနေပါတယ်။ Penn State University Perelman School of Medicine နဲ့ တက္ကသိုလ်က ရောဂါဗေဒပညာရှင်တွေရဲ့ တွေ့ရှိချက်အရ ခရိုမိုဇိုင်းကို အဆုံးသတ်တဲ့ ပရိုတင်းကို ကာကွယ်တဲ့ အစဉ်အလာတစ်ခုဟာ မမျှော်လင့်နိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှာ ပါဝင်ပြီး ကြွက်သားကြွက်သားတည်ဆောက်မှု ရောဂါနဲ့ ကြွက်သားကြွက်သားပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သုတေသနမှာ လမ်းညွှန်ချက်ပေးပါတယ်။ သိပ္ပံဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုအတွက် ထုတ်ဝေတဲ့ ဂျာနယ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ပရိုမိုဇိုင်းကို ကာကွယ်တာထက် TRF2 ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ဟာ ခရိုမိုဇိုင်းကို ကာကွယ်တာအလွန်ကို ကျယ်ပြန့်နေတယ်လို့ သုတေသနက တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ၎င်းဟာ ကြွက်သားဆဲလ်တွေမှာ ဆဲလ်တွေကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဖို့နဲ့ ၎င်းရဲ့ ကြွက်သားကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကူညီပေးပါတယ်။ နှစ်များစွာ TRF2 ကို ပရိုတိန်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းရဲ့ အဓိကအလုပ်က ခရိုမိုဇိုင်းအဆုံးကို ပျက်စီးမှု (သို့) ညစ်ညမ်းမှုမှ ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ရာ၊ Ph. D. Foteini Mourkioti၊ Ph.
D. , Ph. D.
, Ph. D. , Ph.
D. , Pennsylvania University of Pittsburgh School of Medicine က ပြောကြားခဲ့သည်။ TRF2 သည် ကြွက်သားပြင်ဆင်မှုမှာ မတော်တဆ ကဏ္ဍတစ်ခုရှိပုံရသည်။ ဆဲလ်ခွဲထွက်မှုကြောင့် DNA မော်လီကျူးတွေ ပျက်စီးမှုမရှိတော့တာကြောင့် DNA မော်လီကျူးတွေရဲ့ ဆက်တိုက်မှုကို အာမခံပေးပြီး သက်ရှိလှုပ်ရှားမှု ပုံမှန်ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေတွေပေးပါတယ်။ ဒါကြောင့် TRF2 ဟာ ကြွက်သားပြင်ဆင်မှုမှာ ပါဝင်တာကြောင့် ဒယ်လီကျူး (ခရိုမိုဇိုင်းရဲ့ အစွန်းမှာရှိတဲ့ ကာကွယ်တဲ့ DNA ဦးထုပ်) မှာ ပါဝင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့ နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေတာပါ။ ကြွက်သား ပင်မဆဲလ်တွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် ပျက်စီးတဲ့ တစ်ရှူးတွေထဲမှာ မတက်ကြွနေတာပါ။ ကြွက်သား ပင်မဆဲလ်တွေ ဒီအဆင့် အမျိုးမျိုးသို့ ရွေ့လျားတဲ့အခါ TRF2 အဆင့်တွေဟာ တိကျစွာ စီစဉ်ထားတဲ့ အချိန်ပုံစံနဲ့ ပြောင်းလဲပါတယ်။ လက်တွေ့ခန်း စမ်းသပ်မှုတွေက ပြသတာက ကြွက်သား ပင်မဆဲလ်တွေဟာ ဒီအဆင့်အမျိုးမျိုး ဖြတ်သန်းတဲ့အခါ TRF2 အဆင့်တွေဟာ တိကျစွာ စီစဉ်ထားတဲ့ အချိန်ပုံစံနဲ့ ပြောင်းလဲတာကို ပြသတယ်။ လက်တွေ့ခန်း စမ်းသပ်မှုတွေက ပြသတာက ကြွက်သား ပင်မဆဲလ်တွေဟာ ဒီအဆင့်အမျိုးမျိုး ဖြတ်သန်းတဲ့အခါ TRF2 အဆင့်တွေဟာ တိကျစွာ စီစဉ်ထားတဲ့ အချိန်ပုံစံနဲ့ ပြောင်းလဲတာကို ပြသတယ်။ ပရိုတင်းပါဝင်မှုဟာ ဆဲလ်တွေ အနားယူခြင်း၊ တစ်ရှူးပြင်ဆင်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းအကြား ကုန်လှုပ်နေစဉ်မှာ ကုန်လှုပ်နေတာပါ။ ဒါက TRF2 ဟာ တစ်ရှူး ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်မှာ တစ်ရှူးဖွဲ့စည်းမှု၊ ဆဲလ် ထောက်ပံ့မှုနဲ့ ဆဲလ် ရှင်ကျန်မှု စတဲ့ အရေးပါတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေရဲ့ စနစ်ကျတဲ့ တည်ဆောက်မှုကို ကူညီပေးတာကို ပြသပါတယ်။ ဒီဆဲလ်တွေဟာ မသေတော့တာကြောင့် TRF2 ရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေဟာ အခြားတစ်ရှူးတွေမှာ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်တွေနဲ့ လုံးဝမတူပါဘူး။ ဒီအစား ၎င်းတို့ဟာ ကြွက်သား ပင်မဆဲလ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်တဲ့ မော်လီကျူးလက္ခဏာတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြတယ်။ ဒဏ်ရာရပြီးနောက်မှာ ဒီအသိအမှတ်ပြုမှု ဆုံးရှုံးမှုဟာ ဆိုးဝါးတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ရလာပါတယ်။ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ဒေသတွေမှာ အဆီနဲ့ ဒဏ်ရာ တစ်ရှူးတွေ စုစည်းနေတဲ့ ကျန်းမာတဲ့ ကြွက်သားတွေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမယ့်အစားပါ။ အသိအမှတ်ပြုမှု ဆုံးရှုံးမှုဟာ ကုသရေး ဒဏ်ရာအပေါ် သက်ရောက်မှု ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်စေပါတယ်။
